Kochany tatusiu, mógłbyś

Kochany tatusiu, mógłbyś się kurwa czasem zastanowić zanim coś znów zjebiesz. Kochany tatusiu, może nie wiesz na czym polega mechanizm ja-Ty. Ja Ci to mogę bardzo szybko wytłumaczyć. Otóż, Kochany tatusiu zawsze jest tak samo. Zawsze, od lat. Zawsze, od zawsze i pewnie na zawsze zresztą też. Bo to jest tak, że najpierw jestem do Ciebie nastawiona neutralnie. Twoje zachowanie ani mnie ziębi, ani grzeje, lata mi i powiewa. Potem, zaczynam Cię traktować lepiej, stajesz się dla mnie prawdziwym ojcem, takim o którym kurwa marzyłam. Zaczynam się z Tobą coraz lepiej dogadywać. Kochać Cię od nowa, jeżeli można tu mówić o jakiejkolwiek miłości. Ale w takich momentach nabieram do Ciebie zaufania, czasem lepiej mi się z Tobą rozmawia niż z Mamą. Martwię się o Ciebie, staram się troszczyć i pomagać, jeśli tego potrzebujesz. Lecz kiedy nadejdzie ten kulminacyjny moment, kiedy jesteś dla mnie dosłownie idealnym ojcem, musisz coś spierdolić u podstaw. Zrobić coś, co wszystko zniszczy. Nie wiem skąd się u Ciebie to bierze, ale ja się już w sumie przyzwyczaiłam. Tak samo było wczoraj. Ta awantura to w sumie nic. Bo już jestem przyzwyczajona, że w pewnym momencie szukasz powodu do zaczepki, żeby się pokłócić, pogryźć i Bóg raczy wiedzieć co jeszcze. Ale Tato, Ty mi w moim domu awantur robił nie będziesz. Bo ja już wyrosłam z wieku, w którym trzęsłam się przed Tobą, bałam się Ciebie jak ognia i byłam na każde Twoje zawołanie. Teraz jest inaczej. Nie będę się w 100% stosować do tego co tam sobie ubzdurasz. Więc dnia wczorajszego zepsułeś to, nad czym pracowaliśmy, może i oboje, od sierpnia. I mnie naprawdę nie ruszają Twoje łzy i przeprosiny dzisiaj. Wczoraj nie myślałeś o tym co czuję i że mnie to boli. Dziwne, nie? No bo ja, kurwa, mam uczucia. Już raz w życiu, kiedyś kilka lat temu, nazwałeś mnie szmatą. Miałam lat może z 10, a zrobiłeś to dlatego, że jak to dziecko zapomniałam znaleść Ci w szafce termosu. No. Tylko, że wtedy może wiedziałam mniej o życiu niż teraz, może mnie to, aż tak nie ruszyło. Ale teraz, nie czarujmy się, jestem już prawie pełnoletnia, dorosła fizycznie i psychicznie w sumie też. I nie pozwolę byś mnie w ten sposób obrażał. Bo masz swoje problemy i nerwy, to ok. Ale za nic nie będziesz mnie wyzywał od 'jebanej kurwy' itp. I uważał, że mówisz o mnie normalnie! Jeśli, kurwa, nie znasz innych epitetów dotyczących swojej starszej córki, bo nie chce zjeść kolacji 18:30, to znaczy tylko tyle, że powinieneś skończyć szkołę, bo jesteś niedoedukowany. A jeśli wydaje Ci się, że jak zrobisz syf w łazience i przedpokoju, a przed dom wyjebiesz śmieci ze śmietnika i zrobisz mi tym na złość, to ja pójdę i to posprzątam, a Tobie Kochany tatusiu zaśmieję się w twarz, bo żal mi Twojego ograniczenia. Ale zadowolona jestem, że tak mało Ci potrzeba, żeby Ci było lżej. To, że po złości mi odłączyłeś prąd na całą noc, abym nie siedziała na kompie, to mi też lata. Aaa i jeszcze grzejniczkiem Ci się rzucać za chciało? Podziwiam Cię za zachowanie jak dziecko z ADHD. Tato, jeśli nie panujesz nad swoimi emocjami aż do tego stopnia, to się udaj do lekarza. Bo tabletki nie przynoszą rezultatów, jak widać. Kochany tatusiu, ale przecież to ja z Mamą zabieramy Ci ciągle spokój, nieprawdaż? Ale już w porządku. Rozwal pół domu następnym razem. Ja się przecież wcale nie gniewam. Ale głupoty typu, że moja Mama życzyła Babci i B. śmierci to sobie, kurwa mać, odpuść, bo to jest gówno prawda. Moja Mama, jest DOBRĄ KOBIETĄ, która dla Ciebie przez całe życie była starą kurwą, dziwką i szmatą.

Ty, ojciec. Ty nie myśl, że jak mi się teraz popłaczesz i pizzę na obiad zamówisz, to ja Ci się rzucę w ramiona uszczęśliwiona jakiego mam kochanego tatusia. Winę o wczoraj zwalasz na wujka, który Cię wkurwia i że masz tyle na głowie i że sobie ze sobą nie radzisz. Ja Ci tylko odpowiedziałam - to idź do lekarza.

Amen. Takiego monologu to chyba nigdy nie było. Jednak gdzieś to z siebie musiałam wyrzucić.

Autor(ka) wpisu:

Ev. - http://siasieq.pinger.pl/

zobacz

firefox

informacje

Wszelkie prawa do prezentowanych w serwisie treści należą do ich autorów.